پلی ساکاریدهای قارچی خوراکی نوعی پلیمر ماکرومولکول طبیعی است که از بیش از 10 مونوساکارید متصل شده توسط پیوندهای گلیکوزیدی ، با پیکربندی مارپیچ سه بعدی تشکیل شده است. انواع مختلفی از مونوساکاریدها وجود دارد که پلی ساکاریدها را تشکیل می دهند ، از جمله بیش از 10 نوع گلوکز ، فروکتوز ، گالاکتوز ، رامنوز ، زایلوز ، فوکوز ، آرابینوز و غیره. Lion&# 39؛ مانش مومن و غیره.
ترکیبات پلی ساکارید به طور گسترده ای در حیوانات ، گیاهان و میکروارگانیسم ها وجود دارد. آنها یکی از اجزای مهم مواد زنده هستند. آنها در تنظیم ترکیب سلول و فرایندهای فیزیولوژیکی شرکت می کنند و تأثیر بی بدیلی بر عملکرد ایمنی بدن انسان دارند. در میان پلی ساکاریدها ، یک نوع نشاسته ، پکتین ، سلولز و غیره است. این پلی ساکاریدها اساساً فعالیت بیولوژیکی خاصی ندارند. نوع دیگری از پلی ساکاریدها پلی ساکاریدهای غیر نشاسته ای هستند که دارای ساختارهای پیچیده و فعالیتهای بیولوژیکی خاص بسیار متنوعی هستند ، از جمله پلی ساکاریدهای Reishi ، پلی ساکاریدهای Tremella ، پلی ساکاریدهای wolfberry و غیره. . به عنوان یک تنظیم کننده سیستم ایمنی ، آنها می توانند گیرنده های ایمنی را فعال کرده و عملکرد ایمنی بدن&# 39 را بهبود بخشند. به عنوان مثال ، آنها می توانند سلولهای ایمنی مانند T ، لنفوسیتهای B ، ماکروفاژها و سلولهای NK را فعال کنند. آنها همچنین می توانند مکمل را فعال کرده و تولید سایتوکاین ها را تقویت کنند ، که می تواند سیستم ایمنی بدن را از بسیاری جهات تنظیم کند.
اثر تنظیمی پلی ساکاریدها بر عملکرد سیستم ایمنی سلولی عمدتا برای تقویت تکثیر لنفوسیت های طحال است و همان میتوژن PHA یا ConA باعث تکثیر ، تبدیل و آزاد سازی لنفوسیت های T در بافت های لنفاوی محیطی می شود. علاوه بر این ، پلی ساکاریدها همچنین می توانند باعث تولید و ترشح سیتوکین ها شوند. بسیاری از پلی ساکاریدها اثر تنظیمی بر عملکرد ایمنی هومورال دارند که توسط لنفوسیت های B برای پاسخ ایمنی از طریق ترشح آنتی بادی ها واسطه می شود. به عنوان مثال ، پلی ساکارید wolfberry و پلی ساکارید شاخ گوزنی می توانند عملکرد ایمنی بدن را افزایش دهند ، به خصوص سلول هدف فعالیت ایمنی پلی ساکارید گوجی بری سلول B است.
علاوه بر این ، پلی ساکاریدها می توانند با تأثیر بر ترشح لنفوکین ها ، مونوسیت ها و یون های کلسیم داخل سلول ، cGMP و cAMP بر انتقال سیگنال در سیستم ایمنی بدن تأثیر بگذارند. انتقال سیگنال های سلولی نقش مهمی در پاسخ سلول ها به محیط خارجی ، متابولیسم طبیعی سلول ، تکثیر ، رشد ، تمایز ، پیری و مرگ دارد. سیستم انتقال سیگنال بدن انسان عمدتا شامل سیستم هورمون غدد درون ریز ، سیستم عصبی و سیستم ایمنی بدن است. هنگامی که بدن انسان توسط باکتری ها و ویروس های خارجی مورد حمله قرار می گیرد ، سیستم انتقال سیگنال بلافاصله اطلاعات خارج سلولی را به سیستم پاسخ ایمنی منتقل می کند و در نهایت اثرات خاصی در سلول ایجاد می کند. به عنوان مثال ، پس از تحریک لنفوسیت ها ، آنها گیرنده های سطح غشای سلول را فعال می کنند و باعث تکثیر سلول ها ، تمایز و تغییرات عملکردی و ترشح لنفوکین ها می شوند.
