آیا اینولین شیرین کننده است؟

اینولینعلاقه زیادی به بازار مواد غذایی و مواد مغذی ، به ویژه به عنوان یک فیبر رژیم غذایی داشته است. مشکل این است که معمولاً شیرین کننده بودن اشتباه است. در این مقاله به بررسی موضوع ماهیت اینولین و مشخصات حسی آن و همچنین نحوه استفاده از آن در فرمولاسیون غذایی برای تعیین اینکه آیا می توان آن را به عنوان شیرین کننده توصیف کرد ، بررسی شده است. ما همچنین باید بر روی برنامه ها ، مزایا و اشکالات آن در رابطه با تولید تمرکز کنیم.

اینولین چیست؟

به طور طبیعی پلی ساکارید اینولین متعلق به خانواده فیبر رژیم غذایی محلول است. این ماده به طور عمده از پوشش گیاهی مانند ریشه کاسنی ، کنگر فرنگی بیت المقدس و آگاو استخراج می شود. اینولین از لحاظ ساختاری زنجیره فروکتوز یا مولکول فروکتوز است که به هم وصل شده یا به هم پیوند خورده است. این نوع ساختار را نمی توان با آنزیم های هضم انسانی تجزیه کرد. این خاصیت اینولین را یک فیبر پربیوتیک ایجاد می کند که به سلامت مرتبط با روده 4-} ، تأثیر مثبت بر رشد آن دسته از باکتریها که مفید هستند تأثیر می گذارد.

آیا اینولین طعم شیرین دارد؟

اگرچه اینولین از واحدهای فروکتوز تشکیل شده است ، اینولین خود فقط از نظر متوسط ​​شیرین است ، که معمولاً تقریباً 10-15 ٪ شیرین به اندازه ساکارز (شکر جدول) محاسبه می شود. درجه پلیمریزاسیون (DP) همچنین بر شدت نوع شیرینی تأثیر می گذارد: زنجیرهای کوتاه تر طعم شیرین تر را نشان می دهند ، در حالی که زنجیره های طولانی تر عملاً بی مزه هستند. مجموعه اینولین به عنوان شیرین کننده در محصولات غذایی به دلیل پتانسیل شیرینی کم آن محدود است و به احتمال زیاد به عنوان یک افزودنی فیبر کاربردی مورد استفاده قرار می گیرد.

نقش اینولین در فرمولاسیون غذا

از نظر صنعتی ، اینولین بیش از نقش شیرین کننده ای دارد:

از بافت و تقویت کننده دهان و دندان می توان برای تقویت خامه و بدن در چربی کم - استفاده کرد و غذاهای کالری- را با گرفتن جای چربی در کپی کردن خصوصیات حسی خود کاهش داد.

جایگزین کننده چربی: این ظرفیت اتصال آب را دارد که باعث می شود چربی در فرمولاسیون جایگزین شود ، بنابراین به کاهش کالری بدون تأثیر بر بافت کمک می کند.

استحکام فیبر: اضافه کردن اینولین توسط تولید کنندگان برای تهیه محصولات آنها حاوی فیبر رژیم غذایی بیشتری بر اساس فشار مصرف کننده برای به دست آوردن غذاهای سالم تر است.

عمل پربیوتیک: افزودن اینولین به ادعاهای نسبت به سلامت گوارشی کمک می کند ، که در عرصه های غذایی و مکمل های کاربردی جذاب هستند.

اگرچه اینولین شیرینی خفیف را ارائه می دهد ، اما معمولاً به مخلوط کردن با سایر شیرین کننده ها نیاز دارد تا عطر و طعم محصول شیرین شده مطلوب را به همراه داشته باشد.

مقایسه با شیرین کننده های مشترک

بر خلاف شیرین کننده های معمولی ، به عنوان مثال ، ساکارز ، -} شربت ذرت فروکتوز یا شیرین کننده های مصنوعی ، اینولین به خودی خود در صورت اعمال شیرینی قابل ملاحظه ای ندارد. در عوض ، این کار عملی تر و رژیم غذایی است. برخی از مواد غذایی اینولین را با شیرین کننده های طبیعی یا مصنوعی ترکیب می کنند تا به یک طعم ، بافت و فیبر متعادل تعادل برسند.

برنامه های کاربردی در صنایع

صنعت نوشیدنی: در نوشیدنی ها و آبهای کالری کم- ظاهر می شود که با فیبر غنی شده اند تا باعث تقویت صاف و حتی شیرینی جزئی شوند ، منهای کالری اضافی.

جایگزین های لبنی و لبنیات: لبنیات جایگزین یا اضافه کردن بافت به ماست ها ، پنیرها و گیاهان {{0} milks مبتنی بر می شود و فیبر رژیم غذایی را اضافه می کند.

محصولات نانوایی: رطوبت و ماندگاری و نرمی را تقویت می کند تا شیرینی تحویل داده شده توسط سایر مواد را تکمیل کند.

مواد مغذی و مکمل ها: این همچنین می تواند به عنوان یک افزودنی فیبر پربیوتیک ، که معمولاً همراه با شیرین کننده ها برای تقویت خوش طعم بودن است ، گنجانده شود.

محدودیت ها به عنوان شیرین کننده

اگرچه شیرینی و خصوصیات عملکردی اینولین از اهمیت خاصی برخوردار است ، اما نمی تواند شیرین کننده های شدت- را در آن دسته از محصولات جایگزین کند که باید شیرینی قوی وجود داشته باشد. مصرف بیش از حد ممکن است باعث ناراحتی روده به دلیل مواد قابل تخمیر در کسانی که حساس هستند ، ایجاد شود. در نتیجه ، طراحان محصول باید تعادل کاملی را در سطح اجزاء قرار دهند تا بهره وری به حداکثر برسد و پذیرش گسترده ای وجود داشته باشد.

آیا اینولین شیرین کننده است؟

شیرینی اینولین در همان دسته از شیرین کننده های اصلی قرار نمی گیرد زیرا این شیرینی نسبت به قندهای سنتی و سایر شیرین کننده ها از شدت کم برخوردار است. ارزش اصلی آن پتانسیل های عملکردی آن است که باعث افزایش بافت ، تأمین فیبر رژیم غذایی و بهبود سلامت روده به عنوان یک پربیوتیک می شود. برای تولید کنندگان ، اینولین یک ماده چند منظوره است که می تواند به همراه شیرین کننده های موجود در ترکیبات مورد استفاده قرار گیرد ، اما برای جایگزینی کامل آنها استفاده نمی شود. بنابراین ، اینولین فقط می تواند به عنوان منبع جزئی از شیرینی مورد استفاده قرار گیرد و باید به عنوان یک مکمل فیبر ، بافت به جای خود شیرین کننده طبقه بندی شود.

پیام مستقیم درdonna@kingsci.comیایک پیام بگذاریدزیرا نمونه های رایگان به همراه کمک اضافی در دسترس هستند.

پرسش

Q1: آیا از اینولین می توان به تنهایی برای شیرین کردن محصولات غذایی استفاده کرد؟

شیرینی اینولین ضعیف است و به طور معمول شیرینی کافی برای برآورده کردن انتظارات مصرف کنندگان ندارد. معمولاً در مخلوط هایی با سایر شیرین کننده ها استفاده می شود.

Q2: میزان پلیمریزاسیون چگونه بر شیرینی اینولین تأثیر می گذارد؟

مولکول های اینولین ، که کوتاه تر هستند ، احساس شیرینی بالاتری دارند ، در حالی که زنجیرهای طولانی تر تقریباً بی مزه هستند.

Q3: آیا اینولین برای محصولات دوستانه Diabetic {1} مناسب است؟

مطمئناً ، اینولین با هیچ اثر جدی در سطح قند خون همراه نیست ، و محبوب است که در محصولات شاخص گلیسمی {1-} {1} {1} {1} {{{1} {1}.

Q4: آیا اینولین می تواند در هنگام استفاده به عنوان شیرین کننده باعث هضم شود؟

اینولین بیش از حد می تواند منجر به عوارض جانبی دستگاه گوارش ، از جمله نفخ یا نفخ (در نتیجه روده بزرگ تخمیر) شود.

منابع

1. Roberfroid ، M. et al. (2019). "اثرات پربیوتیک اینولین و الیگوفروکتوز: یک بررسی." مواد مغذی ، 11 (7) ، 1613.

2. Slavin ، J. (2013). "فیبر و پربیوتیک: مکانیسم ها و مزایای سلامتی." مواد مغذی ، 5 (4) ، 1417-1435.

3. Gibson ، GR ، & RoberFroid ، MB (2021). "مدولاسیون رژیم غذایی میکروبیوتای کولون انسانی: معرفی مفهوم پربیوتیک." مجله تغذیه ، 125 (6) ، 1401-1412.

4. Weickert ، MO ، & Pfeiffer ، AFH (2018). "تأثیر مصرف فیبر رژیم غذایی بر مقاومت به انسولین و پیشگیری از دیابت نوع 2." مجله تغذیه ، 138 (3) ، 439-442.