گل همیشه بهار یکساله است و متعلق به گل همیشه بهار از خانواده کامپوزیت است که به نام هیبیسکوس بد بو ، افسنطین ، چراغ طول عمر و ... نیز شناخته می شود و در تابستان و پاییز برداشت می شود. ساقه آن قوی و قائم است ، حاشیه برگ آن غدد دارد ، بوی خاصی آزاد می کند و سر آن منفرد ، زرد تا نارنجی است. گل همیشه بهار مکزیک است ، بیماریها و آفات حشرات کمتری دارد و قابلیت زنده ماندن زیادی دارد. گل همیشه بهار به عنوان منبع اصلی گیاهی برای استخراج لوتئین مورد استفاده قرار می گیرد و بدن انسان می تواند لوتئین را از طریق مصرف غذا به دست آورد ، که می تواند از انحطاط پیر ماکولا جلوگیری کند. لوتئین همچنین می تواند از انواع بیماری های مزمن جلوگیری کند و عملکردهای ضد سرطان ، بیماری های قلبی عروقی و بهبود ایمنی بدن را دارد.
فعالیت فیزیولوژیکی لوتئین در گل همیشه بهار
فعالیت آنتی اکسیدانی
گل گل همیشه بهار ماده اولیه اصلی برای استخراج لوتئین است. به عنوان نوعی از تترترپنوئیدها ، لوتئین حاوی پیوندهای مضاعف غنی دوگانه است ، توانایی قوی ای برای از بین بردن رادیکال های آزاد دارد و می تواند به طور موثر از آسیب رادیکال های آزاد اکسیژن به سلول ها جلوگیری کند. برخی از محققان اثرات مهار کننده لوتئین گل همیشه بهار بر پراکسید ، آنیون سوپراکسید ، رادیکال هیدروکسیل و رادیکال لیپیدی را با روش کمیلومینسانس مورد مطالعه و تجزیه و تحلیل قرار دادند. نتایج نشان داد که لوتئین تأثیر مهار کننده قوی بر رادیکال های آزاد فوق دارد. فعالیت آنتی اکسیدانی هم افزایی لوتئین وزئاگزانتینبا استفاده از دو روش بر اساس آنتی اکسیدان in vitro و آنتی اکسیدان in vivo بر اساس مدل آسیب اکسیداتیو اتانول در موش مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثر آنتی اکسیدانی هم افزایی زمانی بهتر است که نسبت لوتئین به زآگزانتین 1: 2 باشد. در مطالعه لوتئین و مغز ω- در رابطه بین اکسیداسیون اسیدهای چرب اشباع نشده (PUFA) ، مشخص شد که لوتئین میتوکندری با محصولات اکسیداسیون اسید دوکوساتترنوئیک (DHA) رابطه منفی دارد. تجمع لوتئین زیر سلولی و ارتباط آن با اکسیداسیون DHA در مغز پستانداران مورد مطالعه قرار گرفت که نشان می دهد لوتئین ممکن است با عملکرد آنتی اکسیدانی در مغز مرتبط باشد.