خوردن گل با گل غیر معمول نیست. عثمانتوس، یاس، گل رز تا گل داوودی... گل های زیبا همیشه باعث شگفتی و رضایت برای جوانه های چشایی و گل های قدردانی می شود که می توان خورد، به غیر از سبزیجاتی که از گل ها به عنوان مواد تشکیل دهنده استفاده می کنند، مانند گل کلم، گل کلم و کنگر فرنگی - معرفیپودر کنگر فرنگیامروز.
کنگر فرنگی، نام مستعار خار داوودی، زنبق فرانسوی، گیاه چند ساله نیلوفر آبی. بومی سواحل مدیترانه است و از کنگر تکامل یافته است. بیشتر در فرانسه کشت می شود. در قرن نوزدهم، از فرانسه به شانگهای در کشور من معرفی شد. کنگر بیشتر در مخلفات غذاهای غربی ظاهر می شود. جوانه های گل آن را می توان به طور مستقیم خورد و دمبرگ ها را می توان پس از کشت نرم پخت. کنگر از نظر خارجی ها سلطان سبزیجات مدیترانه ای است و گران است. کنگر با کاسه گل ضخیم پوشیده شده است. فقط ریشه کلم و کاسه گل نرم و خوراکی است. طعم آنها سبک و ترد هستند. آنها معمولاً از سبزیجات در آشپزی غربی استفاده می کنند. کنگر سرشار از ویتامین ها، آهن، سینارین، فلاونوئیدها و سایر مواد مفید برای بدن انسان است. لازم به ذکر است که املای انگلیسی آن به راحتی با آرتیشوک اورشلیم اشتباه گرفته می شود.
جوانه های گل سرشار از مواد مغذی است و برگ ها حاوی سینارین است که در درمان هپاتیت مزمن و کاهش کلسترول تاثیر خوبی دارد. ساقه ها و برگ ها را پس از نرم شدن می توان برای پخت و پز استفاده کرد و طعم تازه ای داشت. از ساقه و برگ آن در طب برای ساختن قرص هاضمه و اسانس ها استفاده می شده است.
براکتها و ظروف غیرکلامی جوانههای کنگر فرنگی را میتوان بهعنوان سبزیجات مصرف کرد و از ریشههای آن بهعنوان دارویی برای تقویت عملکرد کبد و اثرات ادرارآور استفاده کرد. قسمت تغذیه، مخزن و مخزن جوانه گل است که عطری شبیه شاه بلوط دارد و می توان آن را تازه خورد، سس درست کرد، سوپ درست کرد یا به صورت کنسرو درآورد. تقاضای سالانه جهان برای کنسرو کنسرو شده بیش از 100،{2}} تن است. کاسبرگ های کنگر فرنگی نیز به شکل میوه های شیرین در می آیند.
کنگر خوشمزه است؛ طعم آن به اندازه ظاهر ترد نیست، اما با شیرینی شبیه سیب زمینی و گردو، طعمی چسبناک و کشسان، و بوی کمی گلی و کمی سبزی دارد.
در میان آنها، بخش ضروری کنگر فرنگی - choy sum است. قلب ازعصاره کنگر فرنگیطراوت ملایمی دارد و شیرینی بعد از غذا در دهان طنین انداز می شود.
